Blog

24. jan, 2022
Tja .... als je in een ander hok terecht komt en niet meer weet hoe je terug moet.
En ondertussen wel berehonger heb ....
Dan sta je gewoon versteld dat de natuur het zelf regelt. Moeder blijft, ondanks het hek, toch voor haar kalf zorgen.
19. jan, 2022
Het spenen van kalfjes zorgt altijd voor een uitdaging. Het vergroot onze creativiteit. Gelukkig zijn wij niet voor 1 gat te vangen, helaas laten de kalfjes zich door dat ene gat dan ook weer niet vangen.
Afgelopen maandag werden de laatste 3 stiertjes Oneil, Oebele en Oxini, verhuisd naar de stierenstal. Ze waren nog bij hun moeder blijven lopen, omdat ze de kleinste waren. Dus het werd nu tijd om op eigen benen te gaan staan. En dat is dan altijd wel een dingetje.
Boven het hek van het stierenhok werd een extra hek opgehangen. Zo konden dan nog wel met hun kop erdoor om bij het eten te kunnen, maar de rest niet. Dachten wij.
Als je dan een rondje koeienkijken gaat doen en je merkt dat je niet alleen op het erf loop, dan weet je dat het extra hek niet zijn werk heeft gedaan. Oebele, zoon van onze tienermoeder, kleinste van het stel, had een uitgang gevonden.
Dinsdagavond met het voeren, is Oebele weer teruggebracht naar het stierenhok. En .... uit voorzorg zijn er balen stro voor gezet en het extra hek is weggehaald. De balen zijn op zijn kant gezet om zo hoger te wezen. Daar is niet uit te komen. Dachten wij.
En 's avonds met de ronde van 9 uur, loopt ook Oebele weer over het erf. Hoe is dat toch mogelijk! Alles wordt nagekeken en nergens werd een gat gevonden. Omdat het donker is wordt Oebele met een paar man weer terug begeleid naar het stierenhok. En je gelooft het niet. Ze staan erbij en Oebele gaat door het hek, neemt een aanloop en gaat zo over de balen. Menig springpaard zou er jaloers op worden. Het kleine opdondertje laat zich door niets en niemand tegenhouden om terug te gaan naar zijn moeder.
Hij werd weer terug gebracht naar het stierenhok en er werd een 2de rij balen op de 1ste geplaatst. Zie daar nog maar eens uit te komen.
Vandaag heb ik hem wel gespot. Uiteraard in het stierenhok.
17. jan, 2022
Zaterdag was een drukke dag. Liggen de koeien normaal lekker te rusten, nu was er een constant herrie. Het heen en weer gerij van de shovel, bracht leven in de brouwerij. Maar de dames moesten ook in de benen. Dan moesten ze met z'n allen in dat vak, dan weer in de andere. En allemaal tegen elkaar aan. Geen ruimte om te liggen.
Maar na een paar uur was de klus geklaard. De grote schuur was weer uitgemest. En dan is het toch wel weer genieten voor de dames. Nu de helft van de dames is bevallen, krijgen ze ook de helft van de grote schuur. En vooral de kleintjes vinden dat leuk. Met de staartjes in de lucht, rennen ze in het rond.
Ook kunnen ze zich terugtrekken in een kalverbox. Door een lage doorgang in het hek, kunnen er geen moeders bij komen. Maar daar maken ze nog niet veel gebruik van. Ze liggen door de halve schuur heen. Naast de moeders, maar ook in kleine groepjes bij elkaar.
Het is een pracht gezicht!
14. jan, 2022
Iedereen bedankt voor de lieve, bemoedigde woorden en virtuele knuffels.
Maar helaas .... Lonely is bij haar moeder.
Onze zorg en aandacht was niet voldoende voor deze pruttelende dame. Ze had een warm hokje van stro gekregen. Kreeg haar drinken met de fles en hebben haar geprobeerd overeind te zetten.
Maar tegen de natuur valt niet te vechten. Soms win je, soms niet. Vandaag was het niet onze dag. En dat voelt zwaar K.T.
13. jan, 2022
We waren er vanuit gegaan dat onze kalverperiode op 13 december 2021 zou beginnen. Inmiddels zijn we 1 maand later, 13 januari 2022. En wat is er veel gebeurt in die maand. Voor de 13de van december hadden we al 4 kalfjes en inmiddels hebben er 24 koeien gekalfd. Met een totaal van 25 (levende) kalfjes.
En of het dit seizoen net zo soepel gaat als vorig seizoen?
Verre van dat! Vorig seizoen was een cadeautje, dit jaar kunnen we aan de bak.
We hebben te maken met vroeggeboortes. En longen die nog niet zijn volgroeid. Heel veel stuitliggingen. Kalfjes die moeizaam opstarten. Vol zitten met slijm, door de stuitligging. Eerste dagen niet staan en lopen. Flessen geven of via de sonde.
En dat kost tijd, veel tijd. Maar we doen het met liefde.
En zo gaan we Lonely ook proberen groot te krijgen. Met melk, liefde en heel veel tijd.
Gisteren begin van de avond is zij geboren, na een zware bevalling die niet leek op te schieten. Moeder Elizabeth had het zwaar. Uiteindelijk is met hulp van de dierenarts haar kalfje geboren. Ze lag in stuitligging en zat ook vol slijm. En dat niet alleen. De baarmoeder van moeder was wat gekanteld. Dan gaat de hoop op een levend kalfje toch wel verloren.
De blijdschap was dan ook groot, dat ze wel leefde.
En dan gaat het bergafwaarts ... Moeder Elizabeth kijkt niet naar Lonely, ze doet er niks mee. Ze is in haar eigen gekeerd. Een flinke ton met lekker eten, blijft onaangeroerd. Haar reactievermogen gaat achteruit. En begin deze middag, ... was het over. Ze heeft haar strijd gestreden.
Naast deze financiële strop, ook nog zorgen om Lonely. Gaat het ons lukken? Krijgen we haar op de been?
We zullen er veel tijd in spenderen. En hopen dat ze met onze zorg en onze liefde mag opbloeien tot een vrolijk kalfje.