13. jan, 2022

Elizabeth

We waren er vanuit gegaan dat onze kalverperiode op 13 december 2021 zou beginnen. Inmiddels zijn we 1 maand later, 13 januari 2022. En wat is er veel gebeurt in die maand. Voor de 13de van december hadden we al 4 kalfjes en inmiddels hebben er 24 koeien gekalfd. Met een totaal van 25 (levende) kalfjes.
En of het dit seizoen net zo soepel gaat als vorig seizoen?
Verre van dat! Vorig seizoen was een cadeautje, dit jaar kunnen we aan de bak.
We hebben te maken met vroeggeboortes. En longen die nog niet zijn volgroeid. Heel veel stuitliggingen. Kalfjes die moeizaam opstarten. Vol zitten met slijm, door de stuitligging. Eerste dagen niet staan en lopen. Flessen geven of via de sonde.
En dat kost tijd, veel tijd. Maar we doen het met liefde.
En zo gaan we Lonely ook proberen groot te krijgen. Met melk, liefde en heel veel tijd.
Gisteren begin van de avond is zij geboren, na een zware bevalling die niet leek op te schieten. Moeder Elizabeth had het zwaar. Uiteindelijk is met hulp van de dierenarts haar kalfje geboren. Ze lag in stuitligging en zat ook vol slijm. En dat niet alleen. De baarmoeder van moeder was wat gekanteld. Dan gaat de hoop op een levend kalfje toch wel verloren.
De blijdschap was dan ook groot, dat ze wel leefde.
En dan gaat het bergafwaarts ... Moeder Elizabeth kijkt niet naar Lonely, ze doet er niks mee. Ze is in haar eigen gekeerd. Een flinke ton met lekker eten, blijft onaangeroerd. Haar reactievermogen gaat achteruit. En begin deze middag, ... was het over. Ze heeft haar strijd gestreden.
Naast deze financiële strop, ook nog zorgen om Lonely. Gaat het ons lukken? Krijgen we haar op de been?
We zullen er veel tijd in spenderen. En hopen dat ze met onze zorg en onze liefde mag opbloeien tot een vrolijk kalfje.