Blog

17. mei, 2022
Ook natuurgebied Klaasjeswater werd bewoonbaar verklaard. Hier namen de drachtige koeien met hun zonen hun intrek. Voorlopig nog zonder dekstier, want die heeft in de stal nog werk zat.
De koeien waren ook weer door het dolle heen en kozen gelijk het hazenpad. Terwijl ze naar de achterkant renden, konden een aantal kalfjes het tempo niet bijhouden. Want het was al spannend om uit de kar te stappen, om gras langs de hoefjes te voelen. Ja ... en als je dan door heb dat de kudde is vertrokken, dan ga je toch de grens opzoeken. Het scheelde niet veel of Lex had al een nat pak gehaald.
Nadat de koeien met de stiertjes naar buiten waren gebracht, hielden we even een kleine pauze. En dat was wel nodig. Er moest even rust komen in de stal. Na het uitzoeken van de drachtige vaarzen werden deze naar de grote schuur begeleid. En toen ging het mis. Met z'n alle naast elkaar door het hek, gaat niet. Gita liep uiterst rechts en nam de sluiting van het hek mee. Een gapend gat had ze in haar huid. De dierenarts werd gebeld om te hechten. Maar ze zat zo vol adrenaline dat ze niet te vangen was. Uiteindelijk werd ze toch wel kalmer na een prikje en kon de dierenarts de spier hechten en het gat dichtmaken met een drain. Helaas voor Gita, kon ze nu niet mee naar buiten. Ze staat nu apart om op te knappen. Volgende keer beter.
De koeien zijn op het hoge gedeelte gelost en dan is het de vraag, wanneer gaan ze over de brug. Dit keer duurde het niet zo heel lang. De volgende ochtend waren ze er allemaal over en konden ze daar gaan kijken en kennismaken met de buren van Park Zeedijk.
Gezellig.
16. mei, 2022
We zijn al even bezig met voorbereidingen treffen voordat de koeien naar buiten kunnen. Met o.a. heiningen nalopen en maken, nieuwe palen slaan. Koeien scannen op drachtigheid. En nog meer dingen. En dan op vrijdagavond vast hekken klaarzetten voor een sluis en de veewagen plaatsen. En dan, klapt er een ballon van de veewagen. We kunnen hem niet meer gebruiken. 's Avonds laat is het nog bellen voor een andere wagen. Gelukkig lukte dat en konden we naar huis en naar bed. De klok gaf inmiddels half 12 aan. Nadat er die nacht nog een kalfje is geboren, gingen de eerste wekkers om half 6 al af. Al met al een kort nachtje voor iedereen.
Om 7 uur was het een herrie in de stal. Koeien waren naar elkaar aan het roepen, alsof ze wisten wat er gingen gebeuren. Na het uitzoeken van de koeien en de kalfjes, gingen we met het eerste vrachtje op weg naar het Paardegat. En er volgde er nog meer.
Normaal lopen daar de kleine stiertjes, maar dat kwam dit jaar niet uit met de telling. Voorlopig loopt Marquis daar met zijn 16 vrouwen en 15 dochters.
Op naar een mooie, lange zomer.
6. mei, 2022
Met de ronde van 12 uur vannacht schuif ik rustig de staldeur open. Ik gluur om het hoekje en kijk in de donkere kijkers van Lola. Vrolijk staat ze in het midden van het hok. Hoewel ze nog nat is, probeert ze op haar manier te springen. Ze springt om Imca heen. Aan het geluid van Imca te horen, is zij zojuist moeder geworden.
Lola is een pittig ding en gaat maar om haar moeder heen. Ze kijkt of ze zowel links als rechts van moeder kan drinken.
Ik ga verder met mijn ronde. Als ik even later terugkom, ligt Imca. Ze roept haar kalf om bij haar te komen. Lola gaat eindelijk ook liggen. Maar wel een aantal meters verderop!
Lola komt over als pittig en ondeugend. Dat zal wat worden!
2. mei, 2022
Toch weer fijn om over het hek te hangen en een pas geborene de camera voor haar neus te houden. Vanmorgen vroeg is Penny bevallen van een dochter, Liesbeth.
Het ging niet helemaal vanzelf. Moeder Penny zat al een paar dagen te rommelen. En wij stonden op scherp. Om het tot een goed einde te brengen. Maar je heb met leven te maken en dat heb je niet altijd in de hand. Afgelopen week zijn wij flink op de proef gesteld. Want ook al zitten we in het staartje van de bevallingen, ook vroeggeboortes komen gewoon voor.
Jolanda had van de week een "roze" kalfje gekregen. Levenloos. Het kalfje had nog geen haar en de oogjes zaten nog dicht.
Ook bij Ilona lukte het niet. En dat was dubbel jammer, want ze droeg een 2-ling.
Daarom zijn we blij met onze Liesbeth. Welkom!
21. apr, 2022
Bij aankomst in stal, zie ik in 1 oogwenk "iets". Ik ga dichterbij de koe kijken. Er hangt iets uit de koe. Het is nog geen 5 centimeter. Ik bel naar Arie dat hij wel van zijn werk kan komen. Ondertussen is het "iets" weg. Het leek op een staartje, maar omdat het weg is, ga ik enorm twijfelen.
Even later wordt de koe opgevoelt en ja hoor, ... hij voelt een staartje, maar geen achterpoten. Weer een stuitligging.
Samen met de dierenarts weten ze het kalfje op de wereld te zetten. Het is een meisje, Lady. Ze heeft wat last van slijm, maar het kleine ding is pittig zat. Toch nog maar eens in de koe voelen, want 2 jaar terug gaf ze ook een 2-ling. En weer worden er pootjes gevoeld, maar nu met kop. De 2de wordt snel geboren. Ook een meisje, Lana. Even wordt ze op de kop gehouden, want ook zij zat vol met slijm. Meer dan haar zusje. Weer wordt er in de koe gevoeld. Dit keer is ze leeg.
Even later is moeder Ines druk bezig om haar kalfjes droog te likken.
Ons 3de 2-ling van dit seizoen. En wat doen ze het allemaal goed.
Na Lien en Lieneke, kwam Lucky en Lafahla. En nu Lady en Lana.
Welkom meiden.